Anne Gietema

Anne Gietema is geestelijk verzorger en projectleider suïcidepreventie. Als geestelijk verzorger werkt hij vooral in verpleeghuis De Enk en verpleeghuis ‘t Blauwbörgje

De engelen in huis

We staan in de slaapkamer van Jan. Hij is een paar dagen geleden overleden en is nu hier opgebaard in een mooie houten kist. De broer van Jan wilde graag een afscheid op de kamer waar Jan zeven jaar gewoond heeft. Vier verzorgenden zitten elk op een krukje naast de kist. We steken een kaars aan en luisteren naar een Avé Maria van de blinde zanger Bocelli. De broer steekt van wal en vertelt over het leven van Jan. Jan is altijd alleen geweest en is door een teveel aan drank-inname in het verpleeghuis terecht gekomen. De verzorgenden kennen hem erg goed, hij is immers lang door hen verzorgd en vaak ook vertroeteld. Elk van hen benoemt enkele herinneringen aan Jan.
De broer richt zich nu tot Jan: ‘De engelen staan nog steeds om je heen’. We denken even dat hij iets spiritueels bedoelt, maar als we hem ernaar vragen wijst hij naar de vier verzorgenden. ‘Jullie zijn de engelen hier in dit huis’.

Een troostvol gebaar

Als we in een kleine stoet uitgeleide doen, staat beneden in het verpleeghuis een grote groep zorgmedewerkers. Dat is hier gewoonte geworden: als een overledene uitgedragen wordt, komen alle medewerkers die beschikbaar zijn, uitgeleide doen. Een erehaag voor degene die overleden is en een troostvol gebaar voor de familie.
De broer van Jan herhaalt hier de woorden die hij boven, in de kamer van Jan gesproken heeft. Hij zegt opnieuw dat hij onder de indruk is van de zorg die in het verpleeghuis gegeven is aan zijn broer Jan. Bij enkele medewerkers wordt een traan weggepinkt, het is toch altijd weer ontroerend, dit moment van afscheid.

Multitasken

Een paar dagen later loop ik de huiskamer binnen waar Jan al die tijd gewoond heeft. De verzorgende zegt dat ze even geen tijd voor me heeft. Het is druk en er is een bewoner die continu in de gaten gehouden moet worden. Ze is bang dat hij uit zijn rolstoel opstaat en dan gaat vallen. Tegelijk is er een andere bewoner die de hele morgen steeds maar vertelt over haar plan om weer weg te gaan. Een paar andere bewoners zitten voor een boterham of voor een kop koffie. Het is mooi als die straks voor het middageten genuttigd zijn. In de keuken zie ik de aardappelen die door de verzorgende alvast zijn klaargezet. De vaatwasser is ondertussen uitgeruimd. In de gang staat de waszak boordevol. Een andere bewoonster wordt uit bed gehaald en komt straks naar het ontbijt. De telefoon gaat: een familielid wil weten of ze morgen meekan met haar moeder naar de tandarts. Iets later opnieuw de telefoon: de dokter, die vraagt of een bewoner al uit bed is, ze wil haar zo meteen onderzoeken. Een vrijwilliger komt binnen en helpt enkele bewoners met de koffie.
De engelen aan het werk. Dagelijks zijn ze aan het multitasken, van bewoners naar dossiers, van dokter naar familie, van vaatwas naar een vriendelijk woord. De meeste bewoners zijn aardig en reageren met een glimlach.

Onder ons

Twee verzorgenden zijn bij het afscheid van Jan in hun eigen tijd naar het verpleeghuis gekomen. ‘Ik wilde toch even afscheid nemen’, ‘Ik kon niet thuis blijven vanmorgen’. De engelen zijn nog steeds onder ons.

Anne Gietema

Anne Gietema is geestelijk verzorger en projectleider suïcidepreventie. Als geestelijk verzorger werkt hij vooral in verpleeghuis De Enk en verpleeghuis ‘t Blauwbörgje

7 reacties

  1. Ger Booy schreef:

    Mooi Anne, ontroerend en het zijn echt engelen die hard werken

  2. Mariska Nunumete schreef:

    Zo mooi omschreven, je nam me even weer mee naar de warme zorg en beleving op de werkvloer. Jij bent net als de waardevolle collega’s een engel op aarde

  3. Wilma Weggers schreef:

    Mooi stukje, Geweldig die zin die de Broer van Jan uitsprak.
    De Engelen zijn ook met ons!
    Anne, een groet van Wilma Weggers.

  4. Cathrien schreef:

    Wat een mooi verhaal uit de praktijk Anne!
    Prachtig om even mee te kijken en mee te leven.
    Goede Pasen!

  5. Henny Daling schreef:

    Wat mooi beschreven en zo waar

  6. Cune schreef:

    Mooi……

  7. Miny de Groot schreef:

    Prachtig en ontroerend, ja het zijn engelen de medewerkers van de Enk, ik ken ze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Feedback