Toen Floor in 2018 verhuisde, verwachtte ze vooral een frisse start. Helaas zorgden een nieuwe baan, een onbekende omgeving en toenemende onzekerheid ervoor dat ze langzaam de grip op haar leven verloor. Wat begon als gezonder eten en meer sporten, ontwikkelde zich in stilte tot een ernstige eetstoornis. In dit ervaringsverhaal vertelt Floor hoe zij uiteindelijk is hersteld en zélf bij Lentis in dienst trad, bij Lentis Research. Welke inzichten en steun brachten haar verder? Wat heeft ze geleerd van haar eetstoornis? En hoe kijkt ze naar de toekomst?
Was jij cliënt bij Lentis en wil je je verhaal delen? Stuur een mail naar [email protected].
Verhuizing met grote gevolgen
“Eten en gewicht waren altijd al een thema in mijn leven. Toen ik in 2018 verhuisde van Gelderland naar Groningen en daar in mijn eentje een nieuw leven moest opbouwen, ging het mis. De nieuwe baan waarvoor ik was verhuisd, viel me te zwaar. Ik had het gevoel dat ik faalde. Ook kon ik moeilijk mijn draai vinden in mijn nieuwe woonplaats en dat maakte me vreselijk onzeker.
Ik begon me te richten op sporten en gezond eten, waardoor ik wat afviel. Helaas werkte dat voor mij verslavend. Terwijl ik vond dat ik ‘gewoon’ gezonder was gaan leven, begonnen bij familie en vrienden alarmbellen af te gaan. Een klein jaar na mijn verhuizing zag ik zelf eindelijk ook in dat het niet goed ging: ik was een kwart van mijn lichaamsgewicht kwijt en kon niet meer stoppen met afvallen. Ik viel uit van werk en trok tijdelijk bij mijn vader in, want voor mezelf zorgen kon ik niet meer.
Mijn huisarts meldde me met spoed aan bij Lentis. Ik weet nog dat ik dacht: twee maandjes therapie, dan ben ik er wel weer. Ik wist nauwelijks iets van eetstoornissen. Uiteindelijk werd het vijf maanden in de eetstoorniskliniek, een jaar deeltijdbehandeling en anderhalf jaar ambulante hulp. Ik moest niet alleen mijn eetpatroon en gewicht weer op orde krijgen, maar ook – minstens zo belangrijk – hard aan de slag met wat onderliggend was aan mijn eetstoornis.”
De steun die het verschil maakte
“In de eerste fase van mijn herstel waren er twee dingen die me op de been hielden: lotgenotencontact en mijn vrienden en familie. In de kliniek was ik omringd door lotgenoten die écht konden invoelen en begrijpen wat er in mij omging. Dat ik nu niet meer in mijn eentje worstelde met al mijn gedachten en gevoelens, was een enorme verademing.
Daarnaast wilde ik mijn familie en vrienden niet teleurstellen door terug te vallen of niet voor herstel te gaan. Uiteindelijk moet je natuurlijk herstellen voor jezelf en niet voor anderen, maar in de beginfase maakte dit wel dat ik voor herstel bleef gaan, hoe moeilijk dat ook was.”
Belangrijke momenten en inzichten
“In therapie leerde ik dat mijn eetstoornis een uiting was van het gevoel niet goed genoeg te zijn. Mijn hoofd schreeuwde alleen maar kritische, negatieve dingen naar me. Met eetregels strafte ik mezelf en met afvallen creëerde ik een gevoel dat ik toch érgens goed in was. Ook ontdekte ik dat ik me altijd had aangepast aan anderen om een negatief oordeel te voorkomen, maar ik had geen idee wat ik zelf wilde en wie ik zelf was. Wilde ik mijn eetstoornis kleiner maken, dan mocht ik leren om liever voor mezelf te zijn en mezelf meer te waarderen – om andere dingen dan uiterlijk, gewicht en discipline.
Positiever over mezelf leren denken was ontzettend moeilijk, want kritisch en hard zijn was het enige wat ik kende; dat voelde vertrouwd en ‘veilig’. Door onder andere cognitieve gedragstherapie, psychomotorische therapie, zelfhulpboeken, lotgenotencontact en zelfcompassie oefenen lukte het me om ook positieve kanten van mezelf te zien en minder streng voor mezelf te zijn. Dat mijn relatie uiteindelijk stukliep, zorgde voor volledige vrijheid om mezelf opnieuw te leren kennen.”
Terugkijken en vooruitkijken
“Natuurlijk waren mijn eetstoornis en het herstel erg zwaar. Toch ben ik blij dat ik deze periode heb doorgemaakt; anders was ik nu waarschijnlijk nog steeds aan het rommelen met eten en gewicht, omdat de oorzaak niet zou zijn aangepakt. Ik heb nu zoveel meer eigenwaarde, pas me niet meer aan alles en iedereen aan en durf zelfs te zeggen dat ik van mezelf hou – ook hardop! Ik voel me 90% hersteld en heb vertrouwen in de toekomst. Soms word ik nog getriggerd, maar daar kan ik goed mee omgaan, omdat ik weet dat eetregels en afvallen geen oplossing zijn – integendeel!”
Mijn werk bij Lentis
“Ik ben erg dankbaar voor de hulp die ik van Lentis heb gekregen. Zonder die hulp was ik er misschien niet meer geweest. Des te mooier vond ik het dat ik tweeënhalf jaar na het afsluiten van mijn behandeling zelf in dienst trad bij Lentis als onderzoeksassistent. Op die manier kon ik mijn steentje bijdragen aan de organisatie die mij destijds heeft gered.
Mijn leidinggevende zag mijn cliëntervaring als een kracht en als heel waardevol voor het onderzoek binnen Lentis. Theorie en praktijk kunnen immers erg van elkaar verschillen. Hoe haalbaar is een op papier uitgedachte behandeling daadwerkelijk voor cliënten? Wat hebben cliënten en behandelaren nodig om te kunnen meedoen met onderzoek? Hoe kunnen we hen faciliteren en wat werkt juist averechts? Hoe langer ik het werk deed, hoe meer ik zelf deze meerwaarde ging inzien.”
Floor met haar team Lentis Research, in 2024: “Mijn leidinggevende zag mijn cliëntervaring als een kracht”
Vandaag en de toekomst
“Na twee jaar als onderzoeksassistent bij Lentis heb ik besloten een volgende stap te zetten op werkgebied: ik ben gestart als freelancer in tekstredactie. Dat idee had ik al jaren in mijn hoofd, maar ik durfde het nooit aan. Inmiddels heb ik genoeg vertrouwen in mezelf om die uitdaging aan te gaan! Ik onderzoek nu of ik mijn freelancewerk kan uitbreiden, want het liefste combineer ik het over een tijdje met reizen.
Ik leef nu vanuit de gedachte dat ik geen spijt wil hebben van de dingen die ik niet heb geprobeerd. Kiezen voor verandering kan lastig zijn, door angst of door de mening van anderen. Maar hoe jammer zou het zijn als je je altijd blijft afvragen: wat als ik het wel had gedaan? Uiteindelijk heb je één leven waarin je het moet doen met één persoon en dat ben je zelf. Hoe wil jij jouw leven het liefste inrichten? Ga ervoor!”