‘In de therapie heb ik geleerd naar mezelf te kijken.’
Jonge vrouw zit tegen boom in bos

Leven met Anorexia, het verhaal van Jan Joek

“Ik had twee keuzes. Doorgaan zoals ik leefde, elke dag een slablaadje en langzaam wegglijden uit het hier of toch proberen weer naar het nu, het leven, te kruipen.”

Emoties weg gestopt

Jaren leefde ik met het idee dat ik sterk moest zijn en dat ik óók sterk was. Ik zag het als een kracht elke dag door te gaan. Niet bezig met mezelf, maar bezig met een ander om vooral niet aan mezelf te denken. Dat wat ik als kracht zag, als kracht meende te moeten gebruiken, bleek uiteindelijk een zwakte te zijn. Door steeds bezig te zijn met die ander, liep ik steeds verder bij mezelf vandaan. Mijn eigen emoties stopte ik weg. De kracht die ik meende te hebben bleek ik op een verkeerde manier in te zetten. Dat wat ik dacht dat me op de been hield, bleek uiteindelijk een farce te zijn. Kracht is pas kracht als je het goed weet te benutten. Ik zette het verkeerd in met alle gevolgen van dien…

Sondevoeding

In 2012 besloot ik dat ik wat moest doen aan mijn problemen. Ik had twee keuzes. Doorgaan zoals ik leefde, elke dag een slablaadje en langzaam wegglijden uit het hier of toch proberen weer naar het nu, het leven, te kruipen. Een leven met een man en twee dochters. Het werd (gelukkig) het laatste. Dit betekende een opname, 7 dagen per week, 24 uur per dag. En ik kwam aan de sonde. Na 201 dagen volgde ontslag. Ik had weer leren eten en ik kon ook genieten van de dingen die ik at, maar de problemen waren er nog, die waren minimaal aan de orde geweest.

De behandeling

Aanmelding bij PsyQ/Lentis betekende voor mij dat ik in deeltijdbehandeling ging in de groep voor mensen met een eetstoornis. Met een groep tussen de zes en negen mensen leerde ik praten over wat mij bezighield. Het was moeilijk om het muurtje, dat ik als bescherming om me heen had gebouwd, weer af te breken. Toen ik dat zelf niet kon waren het de behandelaars en groepsgenoten die steen voor steen de muur afbraken.  Het laatste stukje van de muur kon ik uiteindelijk zelf wegschoppen.

In therapie

In de therapie heb ik geleerd naar mezelf te kijken. Wie ben ik eigenlijk, maar minstens zo belangrijk,: wat voel ik. Door het steeds laten verleiden tot een gesprek en uiteindelijk de confrontatie met mijn gevoel niet meer uit de weg te gaan, heb ik geleerd de eetstem een antwoord te geven, deze van repliek te dienen. Het accepteren van het groeien en het accepteren van mijn gewicht zijn een tweetal doelen geweest waar ik naar heb gestreefd. Het accepteren is de eerste fase. Vrede hebben met wat de weegschaal aangeeft en met de kennis van nu, weet ik dat ik dat een gezonder gewicht een heldere en realistischere kijk op het leven geeft.

Genieten van eten

Nu ben ik bezig met het stabiliseren van mijn gewicht, weer een stap verder. Daarnaast heb ik inmiddels ook geleerd mijn eetgedrag normaliseren. Zie ik niet meer in elk koekje of snoepje een gevaar maar realiseer me ook dat het normaal is dat we dingen eten die niet per definitie in de schijf van 5 vallen. Het normaliseren van mijn eetgedrag heeft mij geleerd om weer te genieten van het eten. Ik heb geleerd dat eten mag en dat het niet moet. Ik zie nu, na al die maanden therapie, de zon weer schijnen en betrap me er regelmatig op dat ik weer zing, dat ik lach naar wildvreemde mensen. Naast de groepstherapie zijn er ook de coachingsgesprekken. Deze 1 op 1 gesprekken geven een extra gevoel van er mogen zijn, dat je meetelt. Maar ook de systeemgesprekken zijn verhelderend.

Vertrouwen in mezelf

Doordat ik écht, in de therapie ben gestapt ben, heb ik al veel geleerd over mezelf. Zoveel dat ik me realiseer dat ik er nog niet ben maar dat ik door bij PsyQ in behandeling te gaan, mezelf de kans heb gegeven me op mijn 48e beter te leren kennen. Ik leer beter met mijn gevoelens om te gaan en realiseer me steeds meer dat sterk zijn een manier van leven was, dat het een middel werd. Inzetten van kracht kan maar gebruik die kracht dan wel op de juiste manier, gebruik het niet als een excuus want dan is het een uiting van zwakte. De kracht gebruiken op de juiste manier is jezelf durven laten zien, je kwetsbaar kunnen en durven opstellen. Als je dat weet te bereiken, weet te zien, dan weet je dat je de kracht in je hebt om verder te gaan. Dat je vertrouwen in je zelf mag hebben en dat je sterk bent. Dankzij de intensieve therapie sta ik een stuk zelfverzekerder in het leven, heb ik meer vertrouwen in mezelf. Vertrouwen in mezelf hebben, maakt dat ik de kracht in mezelf op een goede manier kan gebruiken en sterk kan zijn, in eerste instantie voor mezelf en als ik dat kan vasthouden, kan ik sterk voor een ander zijn.

Feedback