"Bij de dagbesteding komen ook mensen die hier niet wonen. Wel leuk, want anders zie je steeds dezelfde gezichten.”
Man leest de krant

Het verhaal van Piet

“Het eten is hier goed, vindt Piet. Zijn kamer is ook heel fijn. Hij heeft een eigen aanrecht en een eigen koelkast. Voor de visite kocht hij grote, ruime stoelen. “Ik wil niet dat ze op van die kleine seniorenstoelen moeten zitten.” Hij krijgt best vaak bezoek. Veel dames ook. “Er zijn hier meer vrouwen dan mannen, maar dat vind ik niet erg. Ik hou wel van vrouwen. Ik blijf een zeeman hoor” zegt hij met een ondeugend lachje.

Zeeman

Hij was zestien jaar op zee. Aan de muur hangen foto’s van de grote schepen waar hij de hele wereld mee over ging. Eerst als lichtmatroos, daarna als bootsman en uiteindelijk als kok. Een fantastische tijd met geweldige landen zoals bijvoorbeeld Brazilië. Hij is nog nooit een dag zeeziek geweest.

Kookclub en biljartles

Nu zit hij hier bij de kookclub. De keuken is eenvoudig en hij doet het liefst alles zelf. “Ik vind het prima als ze me helpen om de  aardappels te schillen, maar het echte werk, daar wil ik geen hulp bij. Dat is wel lastig als je met een groep moet koken.” De kookclub is op dinsdag, maar de andere dagen is Piet ook een drukbezet man. “Op maandag is er muziekles bij de dagbesteding, op woensdagen heb ik biljartles. Donderdag is mijn vrije dag en op vrijdag doen we vaak gezellig een spelletje. Bij de dagbesteding komen ook mensen die hier niet wonen. Wel leuk, want anders zie je steeds dezelfde gezichten.”

Blij om terug te zijn

Een paar dagen geleden lag hij nog in het ziekenhuis. En vorig jaar zelfs zeven maanden. Dus hij is extra blij dat hij weer terug is. “Deze kamer is zo mooi. Heel groot, veel groter dan mijn kamer hiervoor. Ik hou van mooie spullen en koop veel bij de kringloop. Bijvoorbeeld die potten met snoep. Maar die waren leeg, dus heb ik allemaal snoep gekocht om uit te delen. Staat leuk, toch?” Hij houdt van gezelschap, maar is ook graag gewoon op zijn kamer. Dan luistert hij muziek uit zijn grote stereotoren. “Alle muziek is leuk, ik heb geen voorkeur. Maar ik kijk ook graag voetbal op televisie. Ook al doet Nederland niet mee met het EK; ik ga wel kijken. Dan moet België maar winnen.”

112

De vensterbank staat vol met kunstbloemen, maar helemaal rechts is een stukje vrij. Daar liggen drie verrekijkers. “Daar kijk ik mee naar de eenden en de mensen bij de vijver. Laatst dacht ik dat een man zichzelf  ging verzuipen. Bleek ‘ie uiteindelijk een hengel te hebben. Ik had al bijna 112 gebeld” lacht hij.

Op zijn kamer is het fijn, maar hij houdt toch ook van de gezamenlijke momenten. “De mensen zijn gezellig en dan hoor je nieuwtjes. Van alleen maar op je kamer zitten, word je ook niet vrolijker.” Hij is inmiddels zeventig. En hoopt hier nog heel lang te wonen. Piet is een tevreden man, zo zegt hij zelf.

Disclaimer

De ervaringsverhalen op deze site zijn allemaal van cliënten of oud-cliënten. Om privacyredenen maken we gebruik van gefingeerde namen en foto’s. De teksten en verhalen zijn voortgekomen uit het boekje ‘Hamrikheem’ met dank aan Minke Haveman / MNKE.

Feedback